Τα κοινόχρηστα δεν μπορούν να γίνουν αντικείμενα συναλλαγής [1], γιατί το κράτος δεν είναι ιδιοκτήτης, αλλά διαχειριστής που οφείλει να τα προστατεύει και να εξασφαλίζει την «κοινή χρήση». Αυτό ισχύει ακόμα κι αν παραχωρηθούν «ιδιαίτερα ιδιωτικά δικαιώματα», διατύπωση που αποτελεί ένα πρώτο «αγκάθι».